بخش : معماران مشهور ,

رم کولهاس

 متولد ۱۹۴۴ در روتردام هلند می باشد. او پیش از اینکه به لندن برای تحصیل در رشته معماری بیاید  به عنوان یک روزنامه نگار و نیز نویسنده نمایشنامه های رادیویی و تلویزیونی در آمستردام فعالیت می کرد.تحصیل او تا سال ۱۹۷۲ ادامه داشت تا در این سال با بدست آوردن بورس تحصیلی از دانشگاه این اجازه را به او داد تا راهی ایالات متحده آمریکا شود و در آنجا ادامه تحصیل دهد.

جاذبه شهر نیویورک وی را بر آن داشت تا در باره معماری این کلان شهر  metropolitan cultureتحقیقاتی را انجام دهد٬ که بعدا آن را تحت عنوان (هذیان نیویورک )به چاپ رساند که برداشت شخصی او بود از این شهر و بیانیه ای بود برای محله مانهاتان.

کولهاس بعدا به لندن بازگشت جایی که او دفتر معماری خود را با عنوان

Office for MetropolitanArchitecture (OMA

بنا نهاد. دفتری که با پشت کار او و همکارانش به عنوان مکانی مطرح گردید که فرهنگ معاصر و معماری معاصر را بسط می داد .

او در خلال کار دفتر خود در سال ۱۹۹۵ کتاب کوچک٫ متوسط٫ بزرگ و کلان را نیز انتشار داد.

S, M, L, XL (1995

او در سال ۲۰۰۰ کارهای دفتر معماری خود را نیز تحت عنوان کتابی منتشر کرد.

در این سال کولهاس شرکتی را نیز به عنوان خواهر زاده شرکت خود تاسیس کرد تحت عنوان .AMO

که به عنوان مشاور با شرکت اصلی رابطه بین جامعه و ساخت محیط را بررسی کردند .society and the built environment

کولهاس جایزه های زیادی را کسب کرده ولی مهمترین آنها جایزه Pritzker به سال ۲۰۰۰ می باشد.

او همینک استاد معماری و شهر سازی دانشگاه هاروارد می باشد........

 http://www.oma.nl/index_flash.htm   نمونه هایی از کارهای این معمار

رم کولهاس را به عنوان یکی از بی پرواترین اندیشمندان معماری مدتهاست می شناسند ، ولی بسیاری از مردم از ذهنیات او اطلاع چندانی ندارند . کولهاس این بار با ساختمان Casa de musica (خانه موسیقی ) اثری متمایز ارائه داده است ، ساختمانی که در آن نبوغ فکری کولهاس با زیبایی شناسی ظاهری ترکیب شده است.

این ساختمان که بین محله ی کارگرنشین و بافت قدیمی شهر قرار دارد ، سالن کنسرتی با گنجایش ۱۳۰۰ نفر ، فضاهای تمرین و استودیوهای ضبط برای ارکستر ملی پورتو را در خود جای داده است.

فرم مسطح و بتنی ساختمان که یک مکعب مستطیل ( سالن اجرای اصلی ) در داخل آن نفوذ کرده است ، اغوا کننده ترین فرمی است که او تا به حال خلق کرده است.

بخش : معماران مشهور ,

ریچارد می یر برترین افتخارات موجود در معماری را دریافت کرده است:
-در 1989 موسسۀ سلطنتی معماران بریتانیا مدال طلای سلطنتی را به او تقدیم کرد
- در1992 دولت فرانسه امتیاز ویژۀ Officier de l'Ordre des Arts et des Lettres را به او اعطا کرد.
- Deutscher Architekture Preis را در 1993دریافت کرد .

- در 1995 فرد منتخب آکادمی علوم و هنر آمریکا می شود.
- در 1997 مدال طلای AIA را در تشخیص موفقیتی ابدی در هنرها از موسسۀ معماری آمریکا به خوبی Praemium Imperiale از دولت ژاپنی دریافت کرد.
- در سال 1984 جایزۀ Pritzker را بخاطر بالاترین امتیاز در زمینۀ تفکر صحیح در معماری دریافت کرد؛ او جوانترین دریافت کنندۀ این جایزه در تاریخ Pritzker Prize بود. در همان سال می یر از نظر هیئت داوران برای طراحی 1 میلیارد دلاری Getty Center در لس آنجلس- کالیفرنیا، معمار منتخب شناخته شد.
او مقالات متعددی در سراسر جهان ارائه داده است و در موارد بیشماری از اعضای هیئت داوران مسابقات مختلف بوده است. کتابهای زیادی تالیف نموده و موضوع بسیاری از کتابها، ویژه نامه ها، روزنامه ها و مقالات بیشماری در مجلات بوده است.
علاوه بر عضویت در هیئت مدیرۀ Cooper Hewitt National Design Museum و American Academy در رم همچنین عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا، آکادمی معماری بلژیک و فرانسه، Bund Deutscher Architekten و آکادمی هنر و ادبیات آمریکا نیز می باشد؛ به واسطۀ اینکه جایزۀ Brunner در معماری را در 1976 دریافت کرد
می یر از سال 1956 در Cooper Union، دانشگاه Princeton، موسسۀ Pratt، دانشگاه هاروارد، دانشگاه Yale و UCLA آموزش دیده است. او کلاس Frank T. Rhodes (استاد دانشگاه در دانشگاه Cornell (را بدست می گیرد
او هم چنین عضو موسسۀ معماران آمریکاست که نشان افتخار New York Chapter را در 1980 و مدال طلا از Los Angeles Chapter را در 1998 دریافت کرد. جوایز متعدد طراحی اش شامل:
29 نشان افتخار AIA بین المللی و 53 جایزۀ طراحی AIA نیویورک.
آقای می یر مدرک معماری اش را در دانشگاه Cornell دریافت نمود و درجات افتخاری از دانشگاه Naples، موسسۀ تکنولوژی نیوجرسی، مدرسۀ جدید پژوهشهای اجتماعی، موسسۀ Pratt و دانشگاه بخارست.

Burda Collection Museum
Baden- Baden ،Germany
2004-2001

موزه ای جدید برای کلکسیون Frieder Burda در Baden Baden طراحی شده تا با محدودۀ اطرافش (Lichtentaler Allee Park) هماهنگی داشته باشد و Kunsthalle مجاورش را تعریف کند. اندازۀ کلی و تناسبات ساختمان جدید در مقیاسی اند که بهمراه Kunsthall حس وحدت ایجاد کنند، درحالیکه هر عرفی هویت یگانۀ خود را حفظ می کند.

کلکسیون Frieder Burda در میان درختان باشکوه پارک و توسط معابر جدید موجود، آرام گرفته، ساختمان به همجواریهای پیرامونش بافته شده.

در قسمت جنوبی، یک ناحیۀ وسیع پوشیده از چمن، پایین تر از بستر ناحیۀ نمایشگاه کناری قرار می گیرد تا اتصال موزه به طبیعت موجود اطراف را از زمین بلند کند. دسترسی به فضای نمایشگاهی طبقۀ بالاتر از طریق دالان شیبدار، بوسیلۀ پلی که اجازۀ دید به مناظر پشتی پارک پیرامون ساختمان یا تراز پایینتر را می دهد، تامین میشود.

گالری اصلی موزه با سقف کدری که با نور clerestory جان گرفته، پوشیده میشود، درحالیکه عقب نشینی صفحۀ کف، نور طبیعی رو به پایین را به داخل سطوح پایینتر می آورد.
همۀ عناصر ساختمان جدید برای کلکسیون Frieder Burda با هم عمل می کند تا درختان تاریخی، پارک و Kunsthalle را دربر گیرد و حرمت آنها را حفظ کند.

نمای موزه با توجه به همجواریهای آن

سایت پلان

بخش : معماران مشهور ,

نورمن فوستر معمار عالیقدر بریتانیایی و یكی از بنیانگذاران و ادامه دهندگان نهضت های‌تك در معماری است. از جمله كارهای ارزشمند او می‌توان به برج هنگ كنگ و شانگهای ، مجلس رایشتاك در آلمان و پل هزاره در لندن اشاره نمود.
این معمار بریتانیایی در اول ژوئن 1935 به دنیا آمد؛ در ابتدا به دانشكده نیروی هوایی سلطنتی رفت و در آنجا به كار پرداخت. در سال 1961 از دانشكده منچستر لیسانس معماری و طراحی شهری گرفت و پس از دریافت بورسیه از دانشگاه ییل به همراه ریچارد راجرز یك دیگر از دانشجویان بورسیه به آمریكا رفت و زیر نظر سرژ چرمایف به كار پرداخت. او در سال 1963 درجه فوق لیسانس خود در معماری را از دانشگاه ییل دریافت نمود. پس از آن به انگلستان بازگشت و پس از مشاركت كوتاهی با ریچارد راجرز، دفتر معماری فوستر و همكاران را بنیان نهاد.

او بواسطه تلاشهای خود در زمینه معماری جوایز بسیار زیادی را دریافت نموده‌است. علاوه بر آن توسط ملكه در ابتدا به او لقب سر(sir) و سپس لقب لرد (lord) اعطا گردید.

پس از 21 سال تلاش، یادمان جدید پلیس انگلستان توسط ملكه الیزابت افتتاح گردید.این یادمان كه توسط دفتر معماری فوستر و همكاران طراحی شده‌است بصورت یك حجم ‌گرانیتی دارای یك محفظه‌ای شیشه‌ای است؛ كه در آن كتابی مشتمل بر نام تمامی افسران پلیس كه در حین خدمت كشته‌شده‌اند؛ در خود دارد.
در امتداد دیگر این یادمان، یك جداره شیشه‌ای بلند و بسیار نازك از درون یك آبنما سر بر آورده است. این جداره به منظور انعكاس یك نور آبی رنگ است؛ نوری كه در خارج تمامی‌ایستگاه‌های پلیس انگلستان وجود دارد. این مجموعه با اقتدار بر روی یك سطح سنگی سخت قرار گرفته‌اند و یك تركیب تعمق برانگیز و صلب را بوجود آورده‌اند.
یادمان در منطقه تاریخی لندن، در نزدیكی میدان ترافالگار و در پارك كمبریج ‌گرین و در محلی رها شده در تقاطع خیابانهای مال و هورس‌گاردز قرار گرفته‌است.

لرد نورمن فوستر در مراسم پرده برداری از آن گفت : این افتخار بزرگی است كه من یكی از افراد درگیر با تحقق این پروژه هستم. امیدوارم كه سادگی آن شكوهی را برای این گوشه فراموش شده پدید آورد و سازمانی مناسب در طول این مسیر تاریخی محسوب شود.
تحقق این یادمان نتیجه تلاشهای مداوم كارگرادن فیلم مایكل واینر است. او پس از مرگ پلیسی بنام ایو فلیچر در مدت محاصره سفارتخانه لیبی در لندن در سال 1984 ، انجمن یادمان پلیس را بنیان گذارد. او می‌گوید: من با جدیت می‌خواستم كه پلیس این یادمان را داشته‌باشد. آنها در جنگی مداوم بسر می‌برند و برخلاف دیگر نیروهای نظامی جنگ آنها نه آغازی دارد و نه پایانی.
بر بالای محفظه شیشه‌ای، بالاترین نشان پلیس و نوشته " یادمان پلیس" حك شده‌است. در سه طرف دیگر یادمان نیز بر روی جداره‌ها از گیاهان پیچك استفاده شده‌است. این جداره‌ها یادآور گیاهان رشد یافته بر روی جداره قلاع قدیمی هستند و كل یادمان را در حالتی رمز‌آلود فرو برده‌اند. صفحات كتاب هر دو هفته یكبار مورد بازبینی قرار خواهد گرفت و اسامی افسران جدید به آن افزوده خواهد شد.

و از دیگر شاهکارهای این معمار :

بخش : معماران مشهور ,

فرانک گری معمار مشهور کانادایی/آمریکایی معاصر است.

او در سال ۱۹۲۹ م در خانواده‌ای یهودی در شهرتورنتوی کانادا (با نام اصلی فرانک اون گلدبرگ) دیده به جهان گشود.

او در سال ۱۹۴۷ م به همراه خانواده اش به لس آنجلس مهاجرت کردودر دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به تحصیل در رشته معماری پرداخت.

در سال ۱۹۵۶ م در دانشگاه هاروارد  به تحصیل در رشته برنامه ریزی شهری پرداخت و هم‌زمان در دفتر ویکتور گروئن مشغول به کار شد.

او اکنون شهروند ایالات متحده  و ساکن لس آنجلس است.

در کارهای اولیه گری می‌توان تأثیراتی از معماران سوئیس و فرانسه به خصوص لوکوربوزیه مشاهده کرد این تأثیرات را تا سال ۱۹۷۲ می‌توان در کارهای گری مانند استفاده از فرمهای هندسی ساده مشاهده کرد. به طور کلی در کارهای گری نوعی تندیس گرائی را می‌توان مشاهده کرد چه در توسعه خانه همسرش ۱۹۸۷ تا موفق‌ترین کارش در سبک فولدینگ که موزه هنر های معاصر بیلبائو است.

او معتقد است:

من آثار هنرمندان را نگاه میکنم و هنر را به مثابه وسیله‌ای برای الهام خودم میپندارم و سعی میکنم تحت تأثیر هیچ فرهنگی نباشد در هر کارم روشهای جدید را جستجو میکنم. برای من قانون و قاعده محدود کننده وجود ندارد و اصولا مرزی بین درست و نادرست نمیدانم.

گری از پیشگامان عرصه معماری فولدینگ می‌باشد .ما به ازای علمی زبان معماری فولد، نظریات بحران و تداوم است. بحران یا فروپاشی در تبدیل سریع ازحالتی به حالت دیگر، مانند آب به یخ یا بخار، تجلی می‌کند. بحران یا به دو پاره شدن می‌‌انجامد یا به پیچیده شدن، در هم فرو رفتن و در هم تنیدن که مضمون معماری فولد است.

در این معماری که گویی در حال فرو ریختن و کج شدن است، ترتیب پلان، نما و مقطع با هم اشکال ابهام آمیزی همانند کریستالها میآفرینند.

این بازی را گری با در هم ریختن زبانهای مختلف معماری و ترکیب آنها آغاز کرده است. در بنای موزه ویترای او در وایمار آلمان، که در کارهای آیزنمن تأثیرگذاشت، اجزای معماری مکعبهای در هم تنیده و دفرمه و کج و کوژند. از همین رو بعضی معماری او را جانور گونه و کرم گونه نامیده‌اند. در کل می‌توان گفت معماری گری یک معماری شخصی و غیر تقلیدی است و بدون برنامه خاص و یک نوع عدم قطعیت در اکثریت پروژه‌های گری دیده می‌شود.

روند طراحی و اجرا

آثار گری به طور کلی نتیجه یک روند طولانی طراحی است که با استفاده از اسکیسهای متعدد، مدلهای کامپیوتری و ماکتهای بزرگ حاصل شده است. اسکیسها و نمودارهای اولیه به مدلهای فیزیکی با مقیاسهای مختلف تبدیل و این مدلها در نهایت به ساخت ماکتهای کامل میانجامد.

نکته بسیار جالب در روند طراحی گری در استفاده از رایانه در این روند است. بر خلاف سایر معماران که از نرم افزارهای معمول دوبعدی و سه بعدی مانند CAD و 3DsMAX برای کارهای خود استفاده می‌کنند گری از نرم‌افزار کاتیا که یک نرم‌افزار مربوط به طراحی جامدات است استفاده کرد. این نرم افزار بیشتر برای طراحی خودرو و هواپیما  و محاسبات پیچیده بدنه‌های مختلف کاربرد دارد و هماهنگی بسیار عالی با سایر نرم افزارها دارد. کاتیا سطوح را تحلیل و بر اساس محدودیت سازه‌ای، کارکردی و اقتصادی پروژه آن را تصحیح می‌کرد. داده‌های عددی که به این ترتیب بدست میآمدند بار دیگر بر روی یک مدل پیاده می‌شدند تا حجمها کنترل شوند و در صورت لزوم تغییر کنند. این رفت وبرگشت بین مدلهای مطالعاتی و داده‌های دیجیتال بنیاد شکلی پروژه را به وجود میآورند. سپس از داده‌های کامپیوتر برای تهیه پلانهای ساخت موزه استفاده شد. بنا به گفته یکی از دست اندرکاران اجرای پروژه همه چیز توسط کاتیا کنترل و هدایت می‌شود. کاتیا به ما اجازه خلاقیت می‌دهد.

میتوان گفت از دلایل استفاده از کاتیا دقت فوق العاده آن و سازگاری آن با دیگر نرم‌افزارها می‌باشد. به عنوان مثال در پروژه تالار موسیقی والت دیسنی، برای طراحی سازه اجرایی مشکلات فراوانی وجود داشت. با توجه به پیچیدگی اتصالات سازه‌ای و عدم وجود زوایای قائمه در آن، کارتهیه نقشه‌های اجرایی و جزییات اتصالات یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین قسمت‌های پروژه بود.

برای تهیه جزئیات اجرایی دقیق از نرم افزار سه بعدی XSTEEL که قابلیت تهیه انواع جزییات فولادی را داراست استفاده شد و در حدود ۸۰ درصد از کار تهیه جزییات اتصالات سازه‌ای پروژه با آن انجام گرفت. این نرم افزار قابلیت ارتباط متقابل با کاتیا را داراست که گری از آن برای طراحی استفاده کرده بود. برای مثال ابتدا طرح در کاتیا تهیه می‌شد سپس XSTEEL با استفاده از آن مقاطع و اندازه‌ها را مشخص می‌کرد سپس اطلاعات داده شده دوباره به کاتیا منتقل می‌شد.

در اجرا نیز کاتیا راهگشای بسیاری از مشکلات بود. دوربینهای Total station با استفاده از اطلاعاتی که از این نرم‌افزار می‌گرفتند خطوط اجرایی را مشخص می‌کردند.

سازه فلزی این ساختمان برای تولید در کارخانه توسط کاتیا برنامه ریزی شد و پانلهای نما نیز توسط دستگاه CNC که مستقیما با رایانه و CATIA کنترل می‌شدند تهیه شد.

بنا به گفته گری «کاملترین» استفاده از کاتیا را در طراحی و ساخت پانل‌های نما کردند که باعث صرفه جویی زیادی در زمان پروژه شد.

در نهایت می‌توان گفت گری با استفاده از نرم افزارها و سخت افزارهای موجود ثابت کرد «غیرممکنها متعلق به گذشته هستند».

موزه Experience Music Project با 21000 ی فولادی و آلومینیومی به اشکال هندسی نامنظم ساخته شده است. و طراحی و ساختمان آن توسط برنامه‌های رایانه‌ای ۲D و ۳D انجام گرفته است.

Doug Winn مدیر پروژه می‌‌گوید: در چنین کار عظیمی که شباهت به هیچ بنایی ندارد، طراحی یک چیز است و ساخت چیز دیگر. بنا وقتی شروع به کارکرد نمی‌دانست در نهایت چه به دست خواهد آمد. مجبور بودیم در عمل تغییرات زیادی به آن بدهیم و همهٔ دست اندر کاران – طراحان مهندسین تولیدکنندگان مواد و لوازم و غیره- در پروسهٔ کار تغییر را به عنوان یک نورم پذیرفتند و سازه بنای تالار موسیقی والت دیسنی به عنوان پیچیده‌ترین سازه دنیا شناخته شد و این خود موید کار مشکل و فرایند پیچیده ساخت و طراحی ان است.

شکل‌ها و مصالح :

مصالحی که غالبا در کارهای او مشاهده می‌شود صفحات فلزی به خصوص تیتانیم، پلاستیکهای رنگ شده، زنجیرها و کابل‌ها و فولاد و به کارگیری پانلهای مشبک است. فرمهای تیز گوشه دار ،صفحات متداخل، سطوح مواج و منحنی را می‌توان از عناصر ثابت کار گری دانست بناهای تندیس وار، فرمهای منحنی، پلکانهای خارجی، مصالح نمای فلزی استفاده فراوان از مواد گوناگون، پنجره‌های بی قاعده و مرکزگریز از نشانه‌های کارهای او می‌توان بر شمرد.

بخش : معماران مشهور ,

در سال ۲۰۰۴ میلادی حدید نخستین زن بود که به دریافت جائزه معماری پریتزکر نائل آمد.

زها حدید ملیتی عراقی-بریتانیایی دارد و در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۰ در بغداد به دنیا آمده است. ایشان مدرک ریاضیات خود را از دانشکاه آمریکایی بیروت اخذ کرد و سپس برای تحصیل در مدرسه معماری (AA)راهی لندن شد. او بعد از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه با استاد اسبق خویش «رم کولهاس» در دفتر معماری «OMA» به کار مشغول شد و در سال ۱۹۷۷ عضوی از آن شد. در سال ۱۹۸۰ دفتر مستقل خود را در لندن ایجاد کرد و در همان سال ها در مدرسه معماری (AA) به تدریس مشغول بود.

برخی پروژه های معماری

• مرکز مگی در بیمارستان ویکتوریا (۲۰۰۶)، کرکالدی، اسکاتلند
• ایستگاه قطار سریع السیر ناپل (۲۰۰۶)، ناپل، ایتالیا
• ساختمان مرکزی ب ام و (۲۰۰۵)، لیپزیگ، آلمان
• ترن هوایی (۲۰۰۷) اینسبورگ، اطریش
• مرکز علمی فائنو (۲۰۰۵)، وولفسبرگ، آلمان
• سکوی پرش اسکی برگیسل (۲۰۰۲)، اینسبورگ، اطریش
• ایستگاه آتش نشانی ویترا (۱۹۹۴)، ویل ام رین، آلمان